نیایش هایی بر اساس مفاهیم سوره انسان

خدایا ! تو که مرا از نطفه ای مختلطِ بی ارزش ، همراه با گرایش های خیر وشر آفریدی ، هدایتم کردی ، به من اختیار دادی ، وچشم و گوش عطا کردی ؛ چشم و گوش من را برای درک بیش تر حقایق بیناتر و شنواتر کن و کمکم کن بتوانم در گروه پاکان و نیکان باشم

پروردگارا ! من می خواهم صفات ابرار را در خود تجلی دهم ، تو نیز مرا کمک کن بلکه در روز قیامت بتوانم شادمان ومسرور باشم
خدایا ! به من قدرت صبر و شکیبایی در راه خود سازی و چشم پوشی از گناه بده ، تا بتوانم در گروه نیکان و ابرار باشم

خدایا ! توفیق عبادت و شب زنده داری به من عطا کن و کمکم کن دستوراتت را با موفقیت انجام دهم

خداوندا ! صبر و تحمل دوری از گناه به من بده وکمکم کن روز حسابت را از یاد نبرم

خدایا ! تو لطف کردی و راه را نشانم دادی و به من هشدار دادی . خدا ی مهربانم اگر بازم راه را اشتباه رفتم ، دستم را بگیر و راه درست را به من نشان بده و نگذار گمراه بشوم

خدای مهربان و بخشنده من ! تو مرا آفریدی و پیوندهای وجودم را محکم کردی و به من قدرت بخشیدی ، به من کمک کن مغرور آنچه هستم نشوم و از یاد نبرم که این ها را همه تو به من دادی و هر زمان بخواهی ، به سرعت باز پس می گیری

خدای بی نیاز و مهربان من ! این همه اصرار تو بر ایمان داشتن در قرآن ، همه لطف و رحمت تو ست ؛ کمکم کن بتوانم لطف و رحمتت را آن گونه که شایسته است پاسخ گویم

یک پیام کوتاه به خدای مهربانم

خدایا ! من می خوام تمام فکر و ذکرم تو باشی ، یه کاری کن بتوونم همونی باشم که تو ازم می خواستی

حرف هایم با خدا با نگاهی بر مفاهیم سوره انسان

خدای مهربونم! چشم و گوش بهم دادی و هدایتم کردی ؛ راستش مدتی است از اینکه گاهی دغدغه هایم همه این دنیای زودگذر می شود بسیار ناراحتم . از اینکه چرا رم ریدری که دیروز خریدم فلان مارک نیست ، اینکه چرا کتابی که خریدم ویراست هفتمش نیست و ویرایش سوم آن است
و الآن ، به کفش های لنگه به لنگه ام که خودم انتخاب کردم و خریدم نگاه می کنم . لنگه ای بر اساس خوبی و لنگه ای بر اساس بدی!من به کجا خواهم رفت ؟
حالا چند روزی است زیاد فکر می کنم به قول هم اتاقی هام توی خوابگاه تو فکرم ! خودت هم خوب می دانی بیشتر هم به فکر مسائل پیش پا افتاده ی این دنیا زود گذر هستم
خدای من ! می دانی که می خواستم تسلیم محض تو باشم ! به حرف هایت کاملا گوش دهم و هر جا مرا بردی برایم مهم نباشد ! اما شاید یک نکته ظریف را فراموش کرده بودم . اینکه اختیاری که به من دادی را خیلی جاها ازش باید استفاده کرد و یک موجود منفعل محیط و ژنتیک نشد ! تو خودت خیلی وقت ها من را به سمت خوبی ها می کشی اما باید حواسم را جمع کنم که یه وقت هایی ، خیلی درست و حسابی دو راه جلوی پام می ذاری و می خواهی امتحانم کنی ! اون وقت تسلیم محض تو بودن خودش نیازمند یه انتخاب و اختیار بزرگ هست

خدای مهربونم ! چه قدر گناه کردن سخت شده است حالا سنگینی گناه برایم غیر قابل تحمل شده است . یادم هست همین شب بیست و هفتم ماه رمضان می خواستم یه شب زنده داری خصوصی داشته باشم ، بعدش خواب رفتم ، فکر می کنم لیاقتش را نداشتم . خدابا! به من توفیق بده ، مقدار زیادی از شب ها را تسبیح گوی توباشم
خدایا ! صبر و تحمل دوری از گناه به من بده و کمکم کن گرمای آغوشت و روز حساب را از یاد نبرم

خدای بخشنده ام ! تو لطف کردی و راه را بارها نشانم دادی و به من هشدار دادی ، خدای مهربانم اگر بازم راه را اشتباه رفتم ، دستم را بگیر و راه درست را به من نشان بده و نذار گمراه بشم

خدای مهربان و بخشنده من ! تو مرا آفریدی و پیوندهای وجودم را محکم کردی و به من قدرت بخشیدی ، به من کمک کن مغرور آنچه هستم نشوم و از یاد نبرم که این ها را همه تو به من دادی و هر زمان بخواهی ، به سرعت باز پس می گیری

خدایا ! من می خوام تمام فکر و ذکرم تو باشی ، کمکم کن بتوانم همونی باشم که تو از من می خواستی

عید فطر مبارک

عید فطر بر تمام مسلمانان مبارک باد

خدای بی نیاز و مهربان من ! این همه اصرار تو بر ایمان داشتن من در قرآن ، همه لطف و رحمت توست . کمکم کن بتوونم لطف و رحمتت را اون جوری که شایسته هست پاسخ بدم و همون آدمی بشم که تو از من انتظار داری

خلاصه ای از محتوای سوره انسان

در آغاز سخن از آفرینش انسان است ؛ در آیه دوم خداوند می گوید : (( همانا که ما آدمی را از نطفه امشاج آفریدیم ... )) امشاج بودن نطفه ی انسان به این معنی است که هم گرایش های خیر و ملکوتی و هم گرایش های منفی در انسان قرار داده شده است . با جمله (( نبتلیه )) اشاره به رسیدن انسان به مقام (( تکلیف و تعهد و مسئولیت و آزمایش و امتحان )) است و در انتهای آیه دوم خداوند می گوید ابزار شناخت و چشم و گوش را به انسان داده است تا با اختیار آگاهی پیدا کند

خداوند درآیه سوم اشاره می کند که انسان را هدایت هم می کند و البته انسان اختیار دارد شاکر یا کفران کننده باشد
در آیات پنجم تا یازدهم ، از اوصاف ابرار و نعمت های بی مانند خداوند برای ابرار می گوید

درآیات دوازدهم تا بیست و دوم ، به شرح نعمت های بهشتی پرداخته ، حداقل پانزده نعمت را در طی این آیات بر می شمارد . در آیه بیست و دوم ( آخرین آیه این قسمت) خداوند پس از برشمردن نعمت های بهشتی (در آیات قبل) می فرماید :(( این جزای شما است و سعی و تلاش شما مورد قدردانی است . ))ا
در آیات بیست و سوم تا بیست و ششم ، پنج دستور مهم برای موفقیت در اجرای حکم خداوند است ، که در اصل دستورات موکدی به پیامبر (ص) ، برای هدایت انسان ها و صبر و مقاومت در این راه است
خداوند در آیه بیست وهفتم سوره انسان می گوید : (( آن ها زندگی زود گذر این جهان را دوست دارند ، در حالی که در پشت سر خود روز سخت و سنگینی را رها می کنند و نادیده می گیرند! )) و در آیه بعد هشدار می دهد که از نیرو و قدرت خود مغرور نشوند که این ها را خدا داده ، و هر زمان بخواهد به سرعت باز پس می گیرد
در آیه بیست ونهم ، به اختیار انسان و در آیه سیم ، به حکمت خداوند و مشیت الهی اشاره می کند ؛ و در آیه سی و یکم (آخرین آیه) می فرماید : (( خدا هر کس را بخواهد در رحمتش وارد می کند ، و برای ظالمان عذاب دردناکی فراهم ساخته است .))ا

این مطلب را بنده ، با کمک تفسیر نمونه فراهم نمودم ، ان شاء الله مفید واقع شده باشد

یک سئوال ، یک پاسخ

اگر(( ابرار)) تنها برای ذات پاک خدا کار می کنند، پس چرا می گویند ما از عذاب روز قیامت بیمناکیم ؟( اشاره به آیه هفتم سوره انسان) آیا انگیزه ی الهی ، با انگیزه ی ترس از عذاب قیامت ، سازگار است؟
با توجه به یک نکته پاسخ این سئوال روشن می شود ، و آن این که ابرار به خاطر خدا گام بر می دارند ، و اگر از عذاب قیامت می ترسند به خاطر آن است که عذاب الهی است ، واگر به نعمت های بهشت علاقه دارند چون این نعمت ها از ناحیه او است ، و این همان چیزی است که در باب (( نیت عبادت )) در فقه مطرح است که می گویند : قصد قربت در عبادات منافات با انگیزه ی علاقه به ثواب وترس ار عذاب و یا حتی کسب مواهب مادی این دنیا از سوی خداوند (مانند نماز استسقا برای نزول باران) ندارد ، زیرا همه این ها بازگشت به خداوند می کند ، و به اصطلاح از قبیل (( داعی بر داعی )) است ، هر چند مرحله ی عالی عبادت این است که علاقه به نعمت های بهشت و ترس از عذاب دوزخ نیز انگیزه ی آن نباشد بلکه یک پارچه به عنوان (( حباً لله )) انجام گیرد
تعبیر به (( انا نخاف من ربنا یوماً عبوساً قمطریرا )) (سوره انسان ، آیه دهم ) نیز شاهد بر این است که این خوف نیز خوف از پروردگار است

منبع : تفسیر نمونه جلد بیست و پنجم / مولف : آیت الله مکارم شیرازی و همکاران

سیمای ابرار در سوره انسان

در آیات هفتم تا دهم سوره انسان ، پنج وصف را دلیل استحقاق ابرار نسبت به نعمت های بی مانند خداوند که در آیات ابتدایی این سوره آمده است می داند

یک – (( آن ها به نذر خود وفا می کنند.)) سوره انسان : آیه 7

دو – (( و از روزی که عذاب و شر آن گسترده است بیمناکند . )) سوره انسان : آیه 7

سه – (( آن ها غذای خود را در عین اینکه به آن ها نیازمندند و دوست دارند به مسکین و یتیم و اسیر می دهند )) (انسان : 8) اطعام کردن آن ها ساده نیست ، بلکه توام با ایثار در هنگام نیاز شدید است و از سوی دیگر اطعامی ست گسترده که انواع نیازمندان را از مسکین و یتیم و اسیر شامل می شود ، و به این ترتیب رحمتشان عام و خدمتشان گسترده است

چهار _ (( آن ها می گویند، شما را تنها برای خدا اطعام می کنیم ، نه پاداشی از شما می خواهیم و نه تشکری )) (انسان : 9 ) این برنامه مختص به مسئله اطعام نیست ، بلکه تمام اعمالشان مخلصانه و برای ذات پاک خداوند است و هیچ انتظار پاداش و تقدیر و تشکر مردم را ندارند
پنج _ (( آن ها می گویند : ما از پروردگارمان خائفیم از آن روز که عبوس و شدید است ))ا
نکته قابل توجه اینکه دومین و پنجمین وصف از اوصاف پنجگانه ، هر دو مسئله خوف است . با این تفاوت که در اولی تنها سخن از خوف روز قیامت است و در دومی سخن از خوف از پروردگار در روز قیامت است
این مطلب با کمک تفسیر نمونه (ج 25) فراهم شده است . امید است توانسته باشد مفید واقع شود